+30 2310234109
Καλέστε μας για ραντεβού

Φωτογραφίες από Facebook ως αποδεικτικά μέσα και προστασία προσωπικών δεδομένων (ΜονΕφΘεσ 1302/2020)

Σε απόφασή του σχετικά με υπόθεσης μεταγαμιαίας διατροφής, το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, αναφέρεται στην αξιολόγηση φωτογραφιών από το Facebook ως αποδεικτικών μέσων στο πλαίσιο δίκης.

Σύμφωνα με την απόφαση το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τις φωτογραφίες, οι οποίες είχαν αναρτηθεί από την ενάγουσα στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook, και προσκομίστηκαν από τον εναγόμενο (πρώην σύζυγο), χωρίς να επικαλείται ή να αποδεικνύει ότι συντρέχει κάποια από τις προϋποθέσεις νόμιμης επεξεργασίας των δεδομένων αυτών, που ορίζονται στον Γενικό Κανονισμό Προστασίας προσωπικών Δεδομένων (ΓΚΠΔ) και το νόμο 4624/2019.

Το δικαστήριο επεσήμανε πως «δεν κρίνεται ότι η ενέργεια αυτή υπηρετεί σκοπούς και έννομα συμφέροντα υπέρτερα αυτών της ενάγουσας ως υποκειμένου των εν λόγω δεδομένων, καθόσον αυτές, σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του προσωπικού της λογαριασμού είναι προσιτές μόνο σε "φίλους" και δεν είναι δημόσιες αναρτήσεις, και ως εκ τούτου αποτελούν προσωπικά δεδομένα (ΕφΛαρ 346/2015 δημ. ΝΟΜΟΣ), τα οποία προστατεύονται από του ανωτέρω Κανονισμό και Νόμο».

Σύμφωνα δε με το άρθρο 6 του ΓΚΠΔ, η επίκληση και προβολή των εν λόγω δεδομένων εκ μέρους τρίτου προσώπου, χωρίς τη συγκατάθεση του υποκειμένου προστασίας και χωρίς τη συνδρομή κάποιας από τις προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος, αποτελεί απαγορευμένη επεξεργασία. 

Απόσπασμα της απόφασης 

3.Α Κατά τη διάταξη του άρθρου 1442 ΑΚ "εφόσον ο ένας από τους πρώην συζύγους δεν μπορεί να εξασφαλίσει τη διατροφή του από τα εισοδήματα του ή από την περιουσία του, δικαιούται να ζητήσει διατροφή από τον άλλον: 1) αν κατά την έκδοση του διαζυγίου βρίσκεται σε ηλικία ή σε κατάσταση υγείας που δεν επιτρέπει να αναγκαστεί να αρχίσει ή να συνεχίσει την άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος, ώστε να εξασφαλίσει από αυτή τη διατροφή του, 2) αν έχει την επιμέλεια ανηλίκου τέκνου και γι’ αυτό το λόγο εμποδίζεται στην άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος, 3) αν δεν βρίσκει σταθερή κατάλληλη εργασία ή χρειάζεται κάποια επαγγελματική εκπαίδευση, 4) σε κάθε άλλη περίπτωση όπου η επιδίκαση διατροφής κατά την έκδοση διαζυγίου, επιβάλλεται για λόγους επιείκειας". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι η μεν βασική προϋπόθεση της αξιώσεως διατροφής, ήτοι "η αδυναμία εξασφαλίσεως της διατροφής, του πρώην συζύγου από τα εισοδήματα ή την περιουσία του", πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο της πρώτης συζητήσεως της αγωγής διατροφής, η δε πρόσθετη διαζευκτικούς τιθέμενη προϋπόθεση της αδυναμίας ευρέσεως ή συνεχίσεως της ασκήσεως επαγγέλματος, ή της επιμέλειας ανήλικου τέκνου, ή της υπάρξεως λόγων επιείκειας για την παροχή διατροφής πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο "εκδόσεως του διαζυγίου" (ΑΠ. 1567/2012. ΑΠ 1921/2009). Περαιτέρω, από την ίδια αυτή διάταξη, συνδυασμένη και με το επόμενο άρθρο 1443 εδ. α’ ΑΚ, που ορίζει ότι οι διατάξεις των άρθρων 1487, 1493, 1494 και 1496 ΑΚ εφαρμόζονται αναλόγως και για το δικαίωμα διατροφής μετά το διαζύγιο, συνάγεται ότι η αξίωση διατροφής μετά το διαζύγιο παρέχεται μόνον όταν η διατροφή δικαιολογείται από λόγους κοινωνικούς, ώστε ο πρώην σύζυγος να μη μείνει αβοήθητος, όταν δεν μπορεί με τα εισοδήματα, την περιουσία του ή το επάγγελμα που είναι σε θέση να ασκήσει ο ίδιος, να καλύψει τις ανάγκες διατροφής του, όπως αυτές προκύπτουν από τις μετά το διαζύγιο, συνθήκες της ζωής του (Βλ. ΑΠ 1414/2017 δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΑθ 720/2018 δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Πρόσθετη βασική προϋπόθεση για τη γέννηση του δικαιώματος διατροφής διαζευγμένου συζύγου, είναι, η ευπορία του υπόχρεου κατά το άρθρο 1487 ΑΚ, ώστε να μην διακινδυνεύει η δική του διατροφή, για να αντιμετωπισθεί η απορία του δικαιούχου κατά το άρθρο 1443 εδ. α' ΑΚ. Ως απορία του δικαιούχου θεωρείται η αδυναμία του πρώην συζύγου να εξασφαλίσει τη διατροφή του από τα εισοδήματα και την περιουσία του, ενώ ευπορία του υπόχρεου δεν σημαίνει οπωσδήποτε και κάποιο ιδιαίτερο πλούτο. Γίνεται ακόμη δεκτό, ότι λαμβάνοντας υπ' όψη τις συνθήκες ηλικίας, υγείας, ικανότητος ή δυνατότητας προς εργασία, εισοδημάτων, περιουσίας και γενικώς ζωής του πρώην συζύγου, συγκριτικώς πάντοτε προς την ευπορία του υπόχρεου, μπορεί να γεννηθεί δικαίωμα διατροφής και στις περιπτώσεις που ο δικαιούχος, στο πρόσωπο του οποίου συντρέχουν οι προαναφερθείσες προϋποθέσεις, έχει περιουσία, το προϊόν όμως ρευστοποιήσεως αυτής, μαζί με τα τυχόν υπάρχοντα περιορισμένα εισοδήματα του, δεν επαρκούν υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, για συνολική κάλυψη των βιοτικών αναγκών. Στο ίδιο πλαίσιο, με βάση τη διέπουσα το θεσμό, αρχή της επιείκειας, δεν δύναται να αξιωθεί η εκποίηση μικρής εκτάσεως απρόσοδων περιουσιακών στοιχείων, όταν η διατήρηση τους επιβάλλεται από λόγους πρόνοιας, προς εξασφάλιση του δικαιούχου στο μέλλον για την αντιμετώπιση έκτακτης οικονομικής ανάγκης (ΕφΠειρ 565 /2014 ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 281 ΑΚ, απαγορεύεται η άσκηση του δικαιώματος ως καταχρηστική όταν, η προηγούμενη συμπεριφορά του δικαιούχου και η εξ αυτής δημιουργηθείσα κατάσταση δεν δικαιολογείται και καθιστά μη ανεκτή τη μεταγενέστερη άσκηση του κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, ιδίως εφόσον εκ τούτων δημιουργήθηκε εύλογα στον υπόχρεο η πεποίθηση ότι δεν θα ασκηθεί το δικαίωμα, του οποίου η άσκηση επιφέρει εις αυτόν επαχθείς συνέπειες, δημιουργώντας του εύλογα συναίσθημα αδικίας (ΑΠ 1567/2012 ΝΟΜΟΣ, ΕφΑθ 720/2018 δημ. ΝΟΜΟΣ).

 

Β. Σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις, για την επιδίκαση μεταγαμιαίας διατροφής, κατ' αρχήν δεν ενδιαφέρει ο τρόπος με τον οποίο επέρχεται η διάσπαση (εγκατάλειψη ή αποπομπή), η οποία μπορεί να οφείλεται ακόμη και σε υπαιτιότητα του ενός από τους συζύγους ή και των δύο (ΑΠ 1031/1993 ΕΕΝ 1994 σελ. 612, ΑΠ 1659/2003 ΧρϊΔ 2004 σελ. 333, ΑΠ 1118/1999 ΕλΔνη 2005 σελ. 373). Το δικαίωμα διατροφής ωστόσο, μπορεί να αποκλείεται ή να περιορίζεται κατά την διάταξη του άρθρου 1444 εδ. 1 ΑΚ αν αυτό επιβάλλεται από σπουδαίους λόγους, ιδίως αν ο γάμος είχε μικρή χρονική διάρκεια ή αν ο δικαιούχος είναι υπαίτιος του διαζυγίου του ή προκάλεσε εκούσια την απορία του. Εξ άλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 516 παρ. 2 του ΚΠολΔ έφεση έχει δικαίωμα να ασκήσει και ο διάδικος που νίκησε, εφόσον έχει έννομο συμφέρον προς τούτο, η ύπαρξη του οποίου, όπως συνάγεται από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 516, 534 και 536 ΚΠολΔ κρίνεται όχι από το αιτιολογικό αλλά από το διατακτικό της εκκαλουμένης απόφασης. Κριτήριο για την ύπαρξη εννόμου συμφέροντος αποτελεί η βλάβη του εκκαλούντος, η οποία πρέπει να προκύπτει αμέσως από την προσβαλλόμενη απόφαση και μόνο. Οι εσφαλμένες αιτιολογίες της απόφασης, οι οποίες δεν απολήγουν σε βλάβη του διαδίκου με αντίστοιχες προς αυτές διατάξεις, που περιέχονται στο διατακτικό της απόφασης, δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο έφεσης για το λόγο ότι είναι εσφαλμένες ή ασύμφορες γι’ αυτόν ή μη ορθές νομικώς, καθόσον το ουσιώδες της απόφασης είναι οι διατάξεις και όχι οι αιτιολογίες αυτής, το δε δικαστήριο που δικάζει την έφεση μπορεί να την απορρίψει και να προσθέσει άλλες αιτιολογίες (άρθρο 534 ΚΠολΔ). Κατ' εξαίρεση βλάβη μπορεί να γεννάται από τις δυσμενείς αιτιολογίες, όταν από αυτές ιδρύεται δεδικασμένο σε άλλη δίκη, όταν δηλαδή η αιτιολογία αναφέρεται σε στοιχείο του δικαιώματος που κρίθηκε στη δίκη και στηρίζει το διατακτικό της οπότε και υπάρχει έννομο συμφέρον για την άσκηση έφεσης και από τον διάδικο που νίκησε προς αποτροπή αυτού (ΑΠ 920/2013, ΕφΔωδ 90/2019, 201/2018). Αντίθετα οι εσφαλμένες αιτιολογίες δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο έφεσης, διότι είναι εσφαλμένες ή ασύμφορες ή μη ορθές κατά τον εκκαλούντα, καθώς το ουσιώδες είναι οι διατάξεις και όχι οι αιτιολογίες της απόφασης, ενώ το δικαστήριο μπορεί να απορρίψει την αγωγή σύμφωνα με το άρθ. 534 ΚΠολΔ και με άλλες πρόσθετες αιτιολογίες (ΑΠ 1182/2012). Στην υπό κρίση περίπτωση η εκκαλούσα - ενάγουσα παραπονείται με το σχετικό λόγο της έφεσης της, διότι η εκκαλουμένη απόφαση στην αιτιολογία της περιέλαβε την εσφαλμένη παραδοχή, ότι η έγγαμη συμβίωση της με τον εναγόμενο διασπάσθηκε, λόγω ισχυρού κλονισμού από λόγους που αφορούν το πρόσωπο και της ίδιας, ενώ το ορθό είναι ότι ο ισχυρός κλονισμός προήλθε αποκλειστικά από τη συμπεριφορά του εναγομένου. Με τον ίδιο λόγο η εκκαλούσα παραπονείται, διότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο εσφαλμένα δέχθηκε, ότι το γεγονός της μη εργασίας της ενάγουσας κατά τη διάρκεια του γάμου των διαδίκων οφειλόταν σε συμφωνία με τον εναγόμενο, ενώ το γεγονός είναι, ότι αυτός το επέβαλε αυτό στην ενάγουσα, καθώς και ότι δεν έκανε αναφορά στο γεγονός ότι ο εναγόμενος της μετέδωσε υπαιτίως σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα. Ο λόγος αυτός έφεσης είναι αβάσιμος, καθώς προβάλλεται χωρίς έννομο συμφέρον, διότι σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν στη μεταγαμιαία διατροφή δεν ερευνάται ποιος προκάλεσε τον κλονισμό και ήταν υπαίτιος της λύσης του γάμου, μόνο δε αν ο δικαιούχος ήταν μοναδικός υπαίτιος της λύσης του γάμου, μπορεί αυτό να οδηγήσει σε αποκλεισμό ή περιορισμό του δικαιώματος διατροφής. Επίσης δεν ερευνώνται καθώς δεν έχουν σχέση με τη γένεση αξίωσης διατροφής υπέρ του δικαιούχου, οι λοιπές επικαλούμενες από την εκκαλούσα περιστάσεις που το μεν αφορούν τις μεταξύ τους σχέσεις κατά τη διάρκεια του γάμου, το δε την κατάσταση της υγείας της ενάγουσας. Συνεπώς στην εξεταζόμενη περίπτωση η προσβαλλόμενη αιτιολογία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου δεν έβλαψε την εκκαλούσα και ο σχετικός λόγος είναι απορριπτέος.

 

Γ. Εξάλλου, υποστηρίχθηκε, από μέρος της θεωρίας και της νομολογίας των κατωτέρων και ανωτέρων δικαστηρίων (απόφαση του ΑΠ σχετικά με το θέμα αυτό δεν φαίνεται να έχει δημοσιευθεί στο νομικό τύπο), ότι η κατά το άρθρο 1393 Α.Κ. παραχώρηση της οικογενειακής στέγης δεν είναι χαριστική και θα πρέπει να επιδικάζεται στον άλλο σύζυγο - κύριο της οικογενειακής στέγης αντάλλαγμα υπό μορφή μισθώματος, ανάλογου με τη μισθωτική αξία αυτής, πλην όμως κατ’ άλλη άποψη, με την οποία συντάσσεται και το Δικαστήριο τούτο, η ως άνω παραχώρηση ενέχει μορφή περιορισμένης εκτάσεως διατροφής σε είδος από το νόμο, η οποία θα πρέπει να υπολογίζεται στη συνολική διατροφή, που οφείλει ο υπόχρεος και κύριος της παραχωρούμενης οικογενειακής στέγης (βλ. ΑΠ 1630/2002, Δημ. ΤΝΠ Νόμος, ΕφΠατρ 27/2019, Δημ. ΤΝΠ Νόμος, ΕφΛαρ 346/2015 Δικογραφία 2015, 82, ΕφΠειρ 345/2016 Δημ. ΤΝΠ Νόμος, για τις άνω απόψεις τις Εφ.Θεσ. 320/1995 Ελ.Δικ. 37,358 Εφ. Αθ. 663/1990 Ελ.Δικ. 33, 186 και τις εκεί παραπομπές στη βιβλιογραφία και νομολογία).

 

Δ. Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 340 και 1498 ΑΚ συνάγεται ότι διατροφή για το παρελθόν δεν ορίζεται παρά μόνο από υπερημερία επέρχεται με μόνη την όχληση του υπόχρεου, χωρίς δηλ. να απαιτείται η συνδρομή και του στοιχείου της υπαιτιότητας του τελευταίου. Η όχληση απαιτείται, γιατί δεν πρέπει ο υπόχρεος να αιφνιδιάζεται και να εξαναγκάζεται να πληρώσει εκ των υστέρων αθροιστικά τη διατροφή, την οποία εφόσον δεν ζητήθηκε έγκαιρα δεν μπορούσε να προβλέψει και αφότου πάντως ο υπόχρεος καταστεί υπερήμερος κατά την παραπάνω έννοια, ενέχεται εφεξής στην παροχή της διατροφής και αν ακόμα ο δικαιούχος κατά το διάστημα της υπερημερίας κατόρθωσε να διατραφεί με δικά του μέσα ή με δωρεές τρίτων, Η όχληση μπορεί να γίνει και με την επίδοση στον υπόχρεο αίτησης ασφαλιστικών μέτρων περί επιδίκασης προσωρινής διατροφής, εφόσον δε πρόκειται για οφειλή διαδοχικών παροχών, μπορεί να αφορά είτε αορίστως το σύνολο των μελλοντικών παροχών, είτε τις παροχές ορισμένου χρονικού διαστήματος (βλ ΑΠ 342/2001 ΝοΒ 2002.341, ΑΠ 539/1974 ΝοΒ 23.46, ΕφΠειρ 909/2005 ΝΟΜΟΣ, ΕφΘεσ 222/2000 Αρμ ΝΕ.39, Α.Γεωργιάδη - Μ.Σταθόπουλου, Αστικός Κώδιξ Τομ ii στο άρθρο 340 σελ. 235-237).

 

4. Στην προκειμένη περίπτωση, από την εκτίμηση των καταθέσεων των μαρτύρων αποδείξεως και ανταποδείξεως, … και … αντίστοιχα, που εξετάσθηκαν μετά από πρόταση των διαδίκων ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, οι οποίες περιέχονται στα προσαγόμενα και επικαλούμενα από τους διαδίκους, ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση, πρακτικά συνεδριάσεως του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, εκτιμώμενες χωριστά και σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αποδείξεις, ανάλογα με τον τρόπο της γνώσης και το βαθμό της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρος, όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται νομότυπα οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων (εγγράφων) δικόγραφα και δικαστικές αποφάσεις από προηγηθείσες μεταξύ των ίδιων διαδίκων δίκες (ΑΠ 1758/2008, ΑΠ 227/2008, ΑΠ 1590/2003 ΝΟΜΟΣ), ακόμα και αυτά που προσκομίζουν για πρώτη φορά στο παρόν Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, τα οποία παραδεκτώς λαμβάνονται υπόψη, διότι, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, δεν συντρέχουν οι τιθέμενες από το άρθρο 529 παρ. 2 του ΚΠολΔ προϋποθέσεις αποκλεισμού αυτών ως απαράδεκτων και τα οποία το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του, είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, για ορισμένα από τα οποία γίνεται ειδική αναφορά κατωτέρω χωρίς όμως να έχει παραλειφθεί κάποιο νια την ουσιαστική διάγνωση της ένδικης διαφοράς (Α.Π 1001/2012 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, Α.Π 1628/2003 Ελλ.Δνη 2004, 723), όπως και οι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης …., υπ' αριθ. ./18-9-2018, και ενώπιον του Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης υπ' αριθ. ./24-8-2018, που προσκομίζονται από την ενάγουσα εφεσίβλητη και εκκαλούσα, ελήφθησαν δε μετά προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου της στο πλαίσιο άλλης δίκης μεταξύ των διαδίκων, μη λαμβανομένης όμως υπόψη, της ένορκης βεβαίωσης, υπ' αριθ. ./7-1-2020, ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης …. η οποία προσκομίζεται από τον εναγόμενο εκκαλούντα - εφεσίβλητο και ελήφθη εν όψει της εκδικάσεως της παρούσας έφεσης , ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, μετά από εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου, όπως αποδεικνύεται από την υπ' αριθ. …β/30-12-2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Θεσσαλονίκης …., καθόσον η κλήτευση της αντιδίκου του δεν έγινε νομότυπα, καθώς ο προσδιορισμός του χρόνου και του τόπου της εξέτασης των μαρτύρων έγινε με διαζευκτικό τρόπο (την Τρίτη 9-1-2020 και ώρα 9.30 π.μ. ενώπιον της συμβολαιογράφου Β. Φυσεκίδου ή την 9-1-2020 και ώρα 10.15 π.μ. ενώπιον του Ειρηνοδικείου), και έτσι ο προσδιορισμός αυτός δεν είναι σαφής και συγκεκριμένος ώστε να παρέχεται στην αντίδικο του η δυνατότητα να παρασταθεί κατά την εξέταση και συνακόλουθα δεν πληρούται στη προκειμένη περίπτωση η απαιτούμενη από το άρθ. 422 ΚΠολΔ προϋπόθεση της προηγούμενης κλήτευσης του αντιδίκου, ως εκ τούτου δε η δοθείσα, παρά την έλλειψη αυτή, ως άνω ένορκη βεβαίωση, κατά την οποία και δεν παραστάθηκε η ενάγουσα, είναι ανύπαρκτη ως αποδεικτικό μέσο και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη (βλ. ΑΠ 1321/2014 δημ. ΝΟΜΟΣ), μη λαμβανομένων επίσης υπόψιν των διαφόρων φωτογραφιών που ανήρτησε η εκκαλούσα- ενάγουσα στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook, οι οποίες προσκομίζονται από τον εκκαλούντα -εναγόμενο, χωρίς να επικαλείται ή να αποδεικνύει ότι συντρέχει κάποια από τις προϋποθέσεις νόμιμης επεξεργασίας των δεδομένων αυτών, που ορίζονται στον Γ ενικό Κανονισμό Προστασίας προσωπικών Δεδομένων της Ε.Ε. (2016/679) και το νόμο 4624/2019, οπωσδήποτε δε, δεν κρίνεται, ότι η ενέργεια αυτή υπηρετεί σκοπούς και έννομα συμφέροντα υπέρτερα αυτών της ενάγουσας ως υποκειμένου των εν λόγω δεδομένων (βλ. και ΑΠ 996/2010 με επίκληση της προστασίας συνταγματικά υπέρτερου αγαθού), καθόσον αυτές, σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του προσωπικού της λογαριασμού είναι προσιτές μόνο σε «φίλους» και δεν είναι δημόσιες αναρτήσεις, και ως εκ τούτου αποτελούν προσωπικά δεδομένα (ΕφΛαρ 346/2015 δημ. ΝΟΜΟΣ), τα οποία προστατεύονται από του ανωτέρω Κανονισμό και Νόμο, και σύμφωνα με άρθρο 6 του ανωτέρω Κανονισμού, η επίκληση και προβολή των εν λόγω δεδομένων εκ μέρους τρίτου προσώπου, χωρίς τη συγκατάθεση του υποκειμένου προστασίας και χωρίς τη συνδρομή κάποιας από τις προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος, αποτελεί απαγορευμένη επεξεργασία (σημειουμένου τέλος ότι πλην των ανωτέρω φωτογραφιών, γραπτά ηλεκτρονικά μηνύματα [SMS] δεν προσκομίσθηκαν στο παρόν δικαστήριο από τον εναγόμενο), σε συνδυασμό και με τα διδάγματα της κοινής πείρας και τους κανόνες της λογικής, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπάγγελτα (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), 

Δείτε αναλυτικά την απόφαση ΜονΕφΘεσ 1302/2020 στο http://www.dsanet.gr/Epikairothta/Nomologia/MEfThess1302.2020.htm

Share: 

Σχετικά με εμάς

Το δικηγορικό γραφείο «IVY LEGAL» στη Θεσσαλονίκη αποτελείται από άρτια καταρτισμένους έμπειρους δικηγόρους και νομικούς συμβούλους με υψηλή κατάρτιση.

Newsletter

Newsletters

Μείνετε ενημερωμένοι για τις υπηρεσίες μας. Αφήστε μας το e-mail σας και εγγραφείτε στο newsletter μας.

Επικοινωνία

Δικηγορικό Γραφείο‎ Θεσσαλονίκη | Ivy legal

Κ. Ντηλ 19 & Τσιμισκή, Θεσσαλονίκη

+30 2310 234 109

info@ivylegal.gr

www.ivylegal.gr